Newsletter

Szanowni Państwo,

W styczniowym wydaniu newslettera prezentujemy najważniejsze kwestie związane z reprezentacją fundacji rodzinnej, o jakich należy pamiętać przy wnoszeniu do niej darowizny. Ponadto sygnalizujemy projektowane zmiany w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym w związku z greenwashingiem. Na koniec zwracamy uwagę na główne założenia projektu ustawy o stażach, mającej zastąpić dotychczasową ustawę o praktykach absolwenckich.

Życzymy Państwu przyjemnej lektury, 

Zespół Kancelarii WBW

Darowizna do fundacji rodzinnej – jak uniknąć pułapek związanych z reprezentacją?

Sebastian Michalak, starszy prawnik

Jednym z podstawowych sposobów wyposażenia fundacji rodzinnej w mienie – obok wniesienia go na fundusz założycielski – jest dokonanie darowizny przez fundatora lub osoby mu najbliższe. Kwestią, której fundatorzy niekiedy nie poświęcają należytej uwagi, jest sposób reprezentowania fundacji rodzinnej w takiej umowie. Problem ten nabiera szczególnego znaczenia, ponieważ obecnie proces wpisu do rejestru fundacji rodzinnych często przekracza 14 miesięcy. W praktyce zmusza to założycieli do wnoszenia docelowego mienia na etapie poprzedzającym rejestrację fundacji rodzinnej (w organizacji). Faza ta rządzi się odmiennymi regułami niż w przypadku fundacji rodzinnej wpisanej do rejestru.

Członek zarządu jako darczyńca 

Najmniej wątpliwości co do zasady pojawia się w sytuacji, gdy darczyńcą jest członek zarządu fundacji rodzinnej, a sama fundacja jest już wpisana do rejestru. Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej (UoFR), w takiej umowie fundacja rodzinna powinna być reprezentowana przez szczególnego pełnomocnika, powołanego uchwałą zgromadzenia beneficjentów.

Zasada ta obowiązuje również, gdy fundacja rodzinna nie została jeszcze wpisana do rejestru i znajduje się w fazie organizacji. Co prawda, fundację rodzinną reprezentuje wówczas co do zasady fundator, a nie zarząd, ale ze względu na art. 23 ust. 6 UoFR, przepisy o reprezentacji pełnej fundacji rodzinnej w umowie z członkiem zarządu należy stosować odpowiednio.

Członek zarządu jedynym beneficjentem

Zupełnie inna jest natomiast sytuacja, w której darczyńca będący członkiem zarządu jest jednocześnie jedynym członkiem zgromadzenia beneficjentów fundacji rodzinnej. Art. 63 ust. 2 UoFR przewiduje, że w takim wypadku fundacja rodzinna jest reprezentowana na zasadach ogólnych, lecz umowa darowizny musi być zawarta w formie aktu notarialnego. Co istotne, dotyczy to każdej umowy darowizny, bez względu na jej przedmiot, a więc również, gdy w normalnych okolicznościach nie wymaga ona żadnej szczególnej formy.

Fundacja rodzinna w organizacji a fundator niebędący członkiem zarządu

Najwięcej wątpliwości interpretacyjnych w praktyce budzi przypadek, w którym fundacja rodzinna znajduje się wciąż w fazie organizacji, a darczyńca jest jej fundatorem, lecz nie członkiem zarządu. Teoretycznie odpada wówczas podstawa do stosowania wspomnianych wyżej reguł wynikających z art. 63 UoFR, gdyż dotyczą one reprezentacji w umowie z członkiem zarządu. Jednakże biorąc pod uwagę, że fundację rodzinną w tej fazie reprezentuje właśnie fundator, a nie zarząd, to na gruncie odpowiedniego stosowania art. 63 UoFR można dojść do wniosku, że w takim przypadku również konieczne jest przestrzeganie wskazanych tam wymogów, lecz w odniesieniu do fundatora, który w przypadku fundacji rodzinnej w organizacji wciela się w rolę członka zarządu.

Jak widać, prawidłowa reprezentacja fundacji rodzinnej przy zawieraniu umowy darowizny nie zawsze jest oczywista i wymaga każdorazowo indywidualnej analizy. W razie wątpliwości dotyczących reprezentacji Państwa fundacji rodzinnej, zachęcamy do kontaktu z naszą kancelarią. 

Greenwashing jako nieuczciwa praktyka rynkowa

Sebastian Michalak, starszy prawnik

Greenwashing, a więc kreowanie fałszywego wizerunku przedsiębiorcy lub produktu jako przyjaznego środowisku, bywa niekiedy kwalifikowane przez UOKiK jako przykład nieuczciwej praktyki rynkowej już na podstawie obowiązujących przepisów. Jednak zgodnie z projektem nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, będącej obecnie przedmiotem prac legislacyjnych Rady Ministrów, zjawisko to ma zostać wprost ujęte w ramach ustawowego katalogu nieuczciwych praktyk rynkowych.

Praktyka wprowadzająca w błąd

Projektowana nowelizacja jako jedno z możliwych działań wprowadzających konsumentów w błąd definiuje formułowanie przez przedsiębiorcę twierdzeń dotyczących ekologiczności związanych z przyszłą efektywnością ekologiczną bez jasnych, obiektywnych, publicznie dostępnych i weryfikowalnych zobowiązań określonych w planie wykonania. Należy przy tym pamiętać, że działanie wprowadzające konsumentów w błąd jest klasyfikowane jako przykład nieuczciwej praktyki rynkowej.

Czarna lista nieuczciwych praktyk rynkowych

Co bardziej istotne, projekt ustawy rozszerza katalog czarnej listy nieuczciwych praktyk rynkowych, którymi są w każdej okoliczności praktyki wprowadzające w błąd, jeśli tylko są wskazane na tej liście. W kontekście greenwashingu dotyczy to czterech rodzajów praktyk, związanych z:

– umieszczaniem oznakowania dotyczącego zrównoważonego charakteru, które nie jest oparte na systemie certyfikacji ani nie zostało ustanowione przez organy publiczne,

– formułowaniem ogólnego twierdzenia dotyczącego ekologiczności, w przypadku gdy przedsiębiorca nie jest w stanie wykazać uznanej wysokiej efektywności ekologicznej istotnej dla tego twierdzenia,

– formułowaniem twierdzeń dotyczących ekologiczności w odniesieniu do całego produktu lub całej działalności przedsiębiorcy, jeżeli dotyczą one tylko określonej cechy produktu lub konkretnego rodzaju działalności przedsiębiorcy,

– twierdzeniem, uzasadnianym kompensowaniem emisji gazów cieplarnianych, że produkt ma neutralny, ograniczony lub pozytywny wpływ na środowisko pod względem emisji gazów cieplarnianych.

Poza greenwashingiem, nowelizacja rozszerza katalog nieuczciwych praktyk rynkowych również o inne praktyki wprowadzające w błąd konsumentów, związane np. z oferowaniem aktualizacji oprogramowania.

Sankcje 

Za naruszenie zakazu stosowania nieuczciwych praktyk rynkowych grozi kara administracyjna nakładana przez UOKiK w wysokości do 10% obrotu osiągniętego w poprzednim roku obrotowym.Niezależnie od tego, stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych może wiązać się z konsekwencjami cywilnoprawnymi, określonymi w art. 12 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym.

Prace nad projektem nowelizacji są oznaczone w rządowym wykazie prac legislacyjnych pod numerem UC111.

Projekt ustawy o stażach – najważniejsze informacje

Sebastian Michalak, starszy prawnik

Od listopada ubiegłego roku na etapie prac legislacyjnych w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej znajduje się projekt nowej ustawy o stażach. Ustawa ma zastąpić dotychczasową ustawę o praktykach absolwenckich i uregulować sposób zatrudniania stażystów. Jakie są najważniejsze zmiany wprowadzane przez nową ustawę? 

Ograniczony zakres zastosowania ustawy

Projekt ustawy jasno określa, że stażem w jej rozumieniu będzie wykonywanie zadań w celu zdobycia wiedzy, umiejętności praktycznych i doświadczenia zawodowego na podstawie umowy między stażystą a organizatorem stażu. Jednocześnie, z zakresu jej zastosowania zostało wyłączonych wiele stażów regulowanych przez odrębne ustawy, jak np. staże lub praktyki niezbędne do wykonywania zawodu regulowanego oraz podejmowania lub wykonywania działalności regulowanej (w tym między innymi staże adaptacyjne dla pielęgniarek i położnych, staże podyplomowe dla lekarzy i lekarzy dentystów).

Ograniczenie czasowe dotyczące zatrudnienia stażysty

Umowa o staż będzie mogła być zawarta na maksymalnie 6 miesięcy, a odbycie kolejnego stażu u tego samego organizatora będzie możliwe dopiero po upływie 24 miesięcy. Dla porównania, aktualne przepisy o praktykach absolwenckich przewidują maksymalny okres trwania praktyk w wymiarze 3 miesięcy.

Okres wypowiedzenia umowy o staż

Jednostronne rozwiązanie umowy o staż będzie możliwe jedynie z zachowaniem okresu wypowiedzenia, wynoszącego 7 dni dla okresu stażu nieprzekraczającego 3 miesięcy lub 14 dni dla stażu przekraczającego 3 miesiące. 

Wynagrodzenie i urlop

Wynagrodzenie stażysty nie będzie mogło być niższe niż 35% przeciętnego wynagrodzenia za pierwszy kwartał poprzedniego roku. Jednocześnie nie będzie ono mogło przekroczyć 100% przeciętnego wynagrodzenia.

Stażyście przysługiwać będzie również płatny urlop. Przez pierwsze 90 dni odbywania stażu będą to 3 dni urlopu (1 dzień urlopu za każde 30 dni odbytego stażu), a przez kolejne 90 dni 6 dni urlopu (2 dni urlopu za każde 30 dni odbytego stażu).

Częściowa ochrona na podstawie Kodeksu pracy

Ustawa o stażach odsyła do stosowania do stażu niektórych przepisów Kodeksu pracy, obejmując tym samym stażystę w ograniczonym zakresie taką samą ochroną, jak pracownika. Dotyczyć to ma między innymi przepisy o równym traktowaniu w zatrudnieniu, nadzorze PiP, pracy zdalnej, ochrony wynagrodzenia, pracy w porze nocnej, niedziele i święta.

Prace nad projektem nowelizacji są oznaczone w rządowym wykazie prac legislacyjnych pod numerem UD307.