Newsletter

Szanowni Państwo,

 

W październikowym wydaniu newslettera sygnalizujemy zmiany w opodatkowaniu sprzedaży poleasingowych samochodów firmowych, jakie są projektowane przez Ministerstwo Finansów. Ponadto zwracamy uwagę na istotną uchwałę Sądu Najwyższego, mającą znaczenie dla ochrony przedemerytalnej pracowników zatrudnionych na czas oznaczony. Na koniec przedstawiamy również najważniejsze zmiany, jakie czekają przedsiębiorców w 2026 roku w związku z wejściem w życie KSeF.

 

Życzymy Państwu przyjemnej lektury,

Zespół Kancelarii WBW

 

 

 

Nowe zasady podatkowe przy sprzedaży auta po leasingu od 2026?

Sebastian Michalak, starszy prawnik

Daria Pawlak, prawnik

 

Obecny stan prawny

W Ministerstwie Finansów trwają prace nad projektem ustawy, mającej za zadanie uszczelnić opodatkowanie sprzedaży samochodów wykupionych z leasingu. Obecnie obowiązujące przepisy pozwalają bowiem przedsiębiorcy na uniknięcie opodatkowania sprzedaży takiego samochodu, jeśli dokona tego poprzez darowiznę na rzecz osoby bliskiej z tzw. grupy zerowej podatku od spadków i darowizn. Jeśli sprzedaż samochodu nastąpi po upływie 6 miesięcy od darowizny, to uzyskany z tego tytułu przychód nie podlega opodatkowaniu.

 

Projektowane zmiany

Nowelizacja ustawy o PIT ma wydłużyć wymagany okres, jaki musi upłynąć od nieodpłatnego nabycia rzeczy ruchomej w celu skorzystania ze zwolnienia z podatku przychodów z jej sprzedaży, do 3 lat. Oznacza to, że osoba, która otrzyma pojazd w darowiźnie od przedsiębiorcy wykupującego auto z leasingu, będzie musiała odczekać 36 miesięcy, by jego sprzedaż nie podlegała obowiązkowi zapłaty podatku dochodowego.

 

Nowe zasady opodatkowania będą miały zastosowanie do rzeczy ruchomych darowanych po 31 grudnia 2025 roku. Dla przedmiotów przekazanych w darowiźnie przed końcem 2025 roku stosowane będą dotychczasowe zasady.

 

Prace legislacyjne nad projektem toczą się pod numerem: UD116.

 

 

Istotne orzeczenie SN ws. ochrony przedemerytalnej pracowników zatrudnionych na czas
określony (uchwała SN III PZP 6/24)

Aleksandra Urbańska, starsza prawniczka

 

Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 30 września 2025 r. stwierdził, że ochrona przedemerytalna przewidziana w art. 39 Kodeksu pracy (KP) dotyczy także pracowników zatrudnionych na umowach o pracę na czas określony, nawet jeśli termin ich trwania upłynie przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracownika.

 

Sprawa dotyczyła pracownika, który był zatrudniony w firmie w ramach umowy na czas określony. Jego umowa o pracę uległaby rozwiązaniu przed osiągnięciem przez niego wieku emerytalnego. Pracodawca zdecydował się wypowiedzieć umowę przed terminem, z uwagi na spadek liczby zamówień w firmie. Wypowiedzenie nastąpiło w momencie, gdy pracownikowi brakowało mniej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego (obecnie w Polsce wiek emerytalny to 65 lat dla mężczyzn i 60 lat dla kobiet).

 

W świetle tej sprawy, postawione Sądowi Najwyższemu pytanie brzmiało: Czy zakaz wypowiedzenia wynikający z art. 39 KP dotyczy także stosunku pracy zawartego na czas określony, w sytuacji, gdy umowa ta została zawarta na okres, który upływa przed osiągnięciem przez pracownika wieku emerytalnego?

 

W praktyce chodziło o to, czy ochrona przedemerytalna obejmuje przypadki, gdy pracodawca wypowiada umowę terminową przed jej naturalnym zakończeniem, w sytuacji, gdy sam termin jej zakończenia przypada jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracownika.

 

W dotychczasowym orzecznictwie i doktrynie istniały dwa główne (sprzeczne) poglądy: (1) pogląd restrykcyjny: zakaz wypowiedzenia z art. 39 KP nie dotyczy umów terminowych, które i tak by wygasły przed osiągnięciem przez pracownika wieku emerytalnego; (2) pogląd rozszerzający: ochrona obejmuje wszystkie stosunki pracy, niezależnie od tego, kiedy pierwotnie umowa miała się zakończyć.

 

Sąd Najwyższy w omawianej uchwale (sygn. III PZP 6/24) opowiedział się za wykładnią rozszerzającą. Stwierdził, że ochrona przedemerytalna obejmuje także umowy terminowe, nawet jeśli ich termin końcowy przypada przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracownika.

 

Do uchwały zostały zgłoszone dwa zdania odrębne (co oznacza, iż wśród sędziów istniała pewna niejednorodność stanowisk). Uchwale nie nadano mocy zasady prawnej. 

 

Obowiązkowy Krajowy System e-Faktur od 2026 roku

Antonina Godlewska, praktykantka radcowska

 

27 sierpnia 2025 r. Prezydent RP podpisał nowelizację ustawy o VAT, która wprowadza obowiązkowy Krajowy System e-Faktur (KSeF). To kolejny krok w kierunku cyfryzacji rozliczeń podatkowych, który znacząco zmieni sposób wystawiania i odbierania faktur przez przedsiębiorców.

 

Wejście w życie ustawy

Zgodnie z ustawą, obowiązek korzystania z KSeF zostanie wprowadzony w trzech etapach. Od 1 lutego 2026 r. będą nim objęte firmy, które w 2024 r. osiągnęły sprzedaż przekraczającą 200 mln zł. Od 1 kwietnia 2026 r. obowiązek obejmie pozostałych podatników VAT. Ustawodawca przewidział wyjątek dla najmniejszych firm – mikroprzedsiębiorcy z miesięczną sprzedażą nieprzekraczającą 10 tys. zł brutto będą mogli nadal wystawiać faktury poza systemem do końca 2026 roku.

 

Skutki nowelizacji

Nowe przepisy przewidują również ułatwienia i mechanizmy przejściowe. Przede wszystkim, podatnicy korzystający z KSeF będą mogli liczyć na skrócenie terminu zwrotu VAT z 60 do 40 dni. Ponadto, w przypadku problemów technicznych, możliwe będzie wystawianie faktur w trybie offline, z ich późniejszym przekazaniem do systemu. Do końca 2026 r. nie będą nakładane kary za nieprawidłowości wynikające z wdrażania nowego rozwiązania. Co istotne, faktury będą przechowywane w KSeF przez 10 lat, co znacząco uprości obowiązki archiwizacyjne po stronie podatników.

 

Wdrożenie KSeF ma służyć m.in. uszczelnieniu systemu VAT. Z drugiej strony, dla wielu firm oznacza to konieczność przeorganizowania procesów fakturowania i dostosowania systemów informatycznych.